مشکات

☑️ سروده از آیت الله العظمی صافی به مناسبت شهادت حضرت فاطمه (سلام الله علیها)

ای دخت گرامی پیمبر 

ای سرّ رسول در تو مضمر

 در بیت شریف وحی، خاتون

 بر چرخ رفیع مَجد اختر

ای شبه نبی به خلق و اوصاف 

 ای نور مجسّم مصوّر

ای خادم خانه‌ تو حوّا

و ای حاجب درگه تو هاجر

در طورِ لقا یگانه بانو

در مُلك وجود زیب و زیور

با شیر خدا علیّ عالی

هم‌ سنگر و هم پیام و همسر

مانند تو زن جهان‌ ‌ندیده‌‌است

غمخوار و نگاهبانِ شوهر

ای عین كمال و جان بینش

ای ‌شخص‌ شخیص عصمت ‌و فرّ

بر رفعت قدر تو گواه است

بیت و حجر و مقام و مشعر

ای سیّده زنان عالم

ای بضعه حضرت پیمبر

تو اصلی و دیگران همه فرع 

تو جانی‌ ودیگران چو پیكر

در مُلك وَلا ولیّة الله

بر نخلِ وجود احمدی بَر

قرآن به فضیلت تو نازل

برهان تو محكم و مقرّر

روی تو جمال كبریایی

كوی تو رواق قُرب داور

از جوی تو شبنمی است زمزم

و از بحر تو شعبه‌ای ‌است ‌كوثر

زآن خطبه آتشین كه پیچید 

در ارض و سما بسان ‌تندر

محكوم شد آن نظام و گردید

حق روشن و غالب و مظفّر

من عاجزم از بیان وصفت

تو بحری و من ز قطره كمتر

 ای امّ محامد و معالی 

ای از تو مشام جان معطّر

با این ‌همه عزّ و رفعت شأن

با آن همه فخر بی حد و مرّ

از ظلم منافقین امّت

شد قلب منیر تو مكدّر

آن را كه نمود حقّ مقدّم

كردند معاندان مؤخّر

بردند فدك ‌به ‌غصب و بسـتند

بر باب تو گفته ‌‌ای مزوّر

افسوس شكست دشمن ‌دین‌ 

پهلوی تو را به ضربت در

بازوی تو را به تازیانه 

زد قنفذ ملحد سـتمگر

از سیلی و شرح آن نگویم

كافتد به دل از بیانش آذر

در ماتم محسن شهیدت 

ماییم به سوگ و ناله اندر

بر لطفی صافی از سر لطف

بنگر كه بُوَد پریش و مضطر

بس فخر از آن كند ‌كه دارد 

بر سر ز سـتایش تو افسر