مشکات

#احترام | ♦️تکریم فرزند

🔰حجت‌الاسلام حاج آقا محمود مرعشی می‌گفتند:

🔹«پدرشان (آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی) از همان کودکی او را با احترام صدا می‌زد: «محمود آقا». مادرش می‌گفت: حالا آقا هم نگفتید طوری نیست. پدرشان می‌فرمودند: نه فرزند است، من یک تکلیف دارم بر او، او هم یک تکلیفی بر پدر دارد. من اگر احترامش بکنم دیگران هم احترامش می‌کنند، جوان است، غرور دارد»

چگونه از فرزندتان انتقاد کنید؟

انتقاد از فرزند تون رو با عشق و محبت همراه کنین

این موضوع خیلی اساسیه، نقد نوعی هدیه است، هدیه ای از دانش و ارزش ها که البته نامطلوبه. هیچکس نمیخواد انتقاد بشنوه. هدف ما از انتقاد اینه که بدون دردسر پیام خودمون رو منتقل کنیم. فرزندتون باید براش روشن باشه که چون شما دوستش دارین ازش انتقاد میکنین و این نقد به صلاحشه. اینطوری پیام شما رو بهتر دریافت میکنه.

اگر عصبانی باشین، تمام چیزی که کودک میشنوه خشم شماست و اینکه “شما دوستش ندارین” و هیچ چیز دیگه ای رو نمیشنوه. باید براش روشن کنین که انتقادتون به دلیل اهمیتش و توجه شما به اوست. نباید اجازه بدین پیام شما توسط احساسات تون خنثی بشه. این کار آسونی نیس. نوشتن و خوندن در مورد این کار وقتی همه چی آرومه خیلی راحته اما وقتی تنش و جنجال وجود داره انجام این کار سخت میشه.

کنترل_خشم 

خشم در نوجوانان چگونه است؟

نوجوانان معمولاً خشم خود را با واکنش‌های مختلفی نشان می‌دهند…

واکنش‌های خشم آلود نوجوانان می‌تواند فیزیکی به همراه پرخاشگری کلامی باشد….

تکنیک‌های مدیریت خشم می‌توانند به ایجاد آگاهی نوجوانان از عصبانیت و چگونگی بهبود توانایی آن‌ها در اجرای مهارت‌های کنترل خود کمک کنند.

 برای اینکه کنترل خشم در نوجوانان اثربخشی زیادی داشته باشد،…

 باید بدانید در هنگام خشم آن‌ها را سرزنش نکنید تا آن‌ها یاد بگیرند خشمشان را به صورت صحیح و هدایت شده، بروز دهند…..!!!

مادری که ساعت ها برای تمیزکردن خانه وقت گذاشته، طبیعی است که با ریختن غذا بر روی فرش توسط کودکش خشمگین شود؛ 

این مادر ممکن است برچسب شیطنت یا لجبازی را بر رفتار کودکش بچسباند. روی دیگر این سکه کودکی است که بی خبر از همه جا با خشم مادر مواجه می شود و نمی داند به خاطر چه چیز تنبیه می شود.

کودک تنها در پی کشف محیط و استفاده از حواسش بوده و گرچه خشم مادر را درک می کند، اما نمی تواند دلیلی منطقی برای آن پیدا کند. 

تا قبل از سه سالگی، رفتارهای بچه ها حتی اگر به خرابکاری منجر شوند، حاصل لجبازی و تلاش برای آسیب زدن به افراد و وسایل نیستند و به همین دلیل است که بچه ها، وقتی کاملا از سر تصادف به کسی یا چیزی آسیب می زنند، انتظار ندارند کسی تنبیه شان کند.

عدم تخلیه انرژی کودک، مشکلاتی را برای او پیش می‌آورد که یکی از آن‌ها عصبی شدن او است !

کودکی که دوست دارد خود را با جنب و جوش تخلیه کند؛ اما پدر و مادر به او اجازه این کار را نمی‌دهند، مانند کسی است که بغض گلویش را گرفته؛ اما به او اجازه گریه کردن نمی‌دهند.

این مسئله به شدت روی آرامش روانی و عصبی کودک تأثیر منفی دارد.

والدین باید با مدیریت هیجانات کودک و ایمن بودن شرایط خود کودک‌ و سایرین، اجازه تخلیه انرژی را به او بدهند‌.

نیاز کودک به جنب و جوش باید ارضا شود، بردن کودک به سالن ها و پارکهای بازی و طبیعت می‌تواند برای کودک حیات‌بخش باشد.